خوشبختی

آدما در حالات و موقعیتهای متفاوتی با هم آشنا میشن. توی مهمونی, سر کار, توی خیابون و اینروزا هم که به یمن تکنولوژی توی فضای مجازی. اصلا مهم نیست کجا و چطوری اگر خودت باشی و اهل ماسک زدن نباشی در هر حالتی میتونی فرد مورد نظرت رو پیدا کنی. فقط مهمه که صداقت داشته باشی. وقتی خود واقعیت رو به نمایش میذاری چه توی دنیای مجازی باشه چه واقعی, افرادی رو که باهات هم عقیده هستن رو جذب میکنی و این یعنی خوشبختی.اینجوری ممکنه آدمای کمتری دور و برمون باشن ولی در عوض همون چند نفری که هستن رفیقای واقعیت میشن. کسایی که میشه روشون حساب کرد.اونایی که نقاب میزنن خیلی آدم دور و برشون هست ولی معلوم نیست تا کی دارنشون چون بالاخره یه جایی نقابشون میفته و اون روز خیلی از دوستاشون از دورشون پراکنده میشن. خوشبختی یعنی همین. همین که رفیقات واقعی باشن. همین که ساده و صادق باشی. همین که مهربون باشی و مهربونیات بی جواب نمونه. همین عاشق بشی و عشقت دو طرفه باشه. امیدوارم همتون طعم خوشبختی رو با همه ی وجودتون مزه مزه کنین.